7. Iwona Sławek

Specjalistka ws. ekologii, opiekuje się niepełnosprawnym synem, działa na rzecz dzieci niepełnosprawnych.

Mam 34 lata i jestem rodowitą poznanianką. Dzieciństwo spędziłam w Czerwonaku, a dorastanie w otoczeniu Puszczy Zielonki wykształciło we mnie wrażliwość na przyrodę. Nic też dziwnego, że po otrzymaniu świadectwa maturalnego poszukiwałam studiów o charakterze przyrodniczym. Zanim jednak trafiłam we właściwe miejsce, spędziłam czas kształcąc się w charakterze technika architekta. Nawet wtedy czułam, że projektowanie architektoniczne bez uwzględniania praw przyrody jest nieracjonalne. Zatem kolejnym i słusznym krokiem było rozpoczęcie studiów na kierunku Geografia: Kształtowanie Środowiska Przyrodniczego na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza.
Otrzymawszy tytuł magistra, swoją karierę zawodową rozpoczynałam w biurze projektowym na stanowisku asystenta projektanta, oraz specjalisty ds. ochrony przyrody. Obecnie od 5 lat prowadzę własną działalność gospodarczą. Działam jako doradca i specjalista w obszarze działań proekologicznych oraz monitoringu środowiska przyrodniczego. Jestem współautorem m.in. Programów Ochrony środowiska dla Gmin. Swoje doświadczenie budowałam realizując ekologiczne projekty dla korporacji. Pełniłam też rolę copywritera w zakresie „zielonych tematów”, budując ekomarkę w jednej z poznańskich firm.
Na mojej zielonej ścieżce życia 5 lat temu pojawił się pierwszy syn, a trzy lata po nim drugi. To właśnie ten drugi stał się dla mnie prawdziwym wyzwaniem, ponieważ Antoni urodził się niespodziewanie z wadą genetyczną – trisomią 21 (zespołem Downa). Jego pojawienie się dało mi bodziec do działań. Stworzyłam miejsce w sieci, w którym oprócz tematyki ekoparentingowej poruszam trudne tematy, a na zdjęciach często pojawia się Antoni, burząc stereotypy związane z tym zespołem czyli „wizerunkiem dziecka upośledzonego”. Ekotropiciel.pl to miejsce mojej ucieczki od codzienności, w której borykam się z problemami towarzyszącymi osobom niepełnosprawnym.
Choć moje doświadczenie jako społecznika ogranicza się do pełnienia funkcji kierownika Sekcji Kształtowania Środowiska Przyrodniczego w Studenckim Kole Naukowym Geografów UAM oraz udzielania się jako wolontariusz w pracy z dziećmi oraz osobami niepełnosprawnymi, doskonale rozumiem potrzeby innych. Jako matka dziecka z dysfunkcją spotykam na swojej drodze osoby, a nawet całe rodziny szukające wsparcia i pomocy w rzeczywistości, którą przygotował dla nich los.
Moim priorytetem jest prowadzenie działań mających na celu zwrócenie uwagi na problem niepełnosprawności wszelakiej. Chcę walczyć o wzrost świadomości i tolerancji, o choćby jeden rodzaj zajęć integracyjnych dla dzieci, podczas których mogłyby spotykać się osoby dysfunkcyjne ze zdrowymi rówieśnikami (na Ratajach nie ma takiej oferty w żadnym z domów kultury). Chcę też walczyć o możliwość otoczenia rodzin wsparciem, już w chwili pojawienia się problemu niepełnosprawności, dostępu do informacji i godnego traktowania. Pomimo trudności związanych z macierzyństwem nie zapominam o swojej przyrodniczej pasji. Z ekologią podobnie jak z niepełnosprawnością łączy się niechęć związana z niewiedzą. Dlatego też chciałabym inicjować spotkania, czy festyny o charakterze proekologicznym, móc aktywnie i w przystępny sposób kształtować zieloną świadomość mieszkańców Rataj.