Program wyborczy w pigułce.

POZNAŃ = MIASTO dla LUDZI, MIASTO DOBRE do ŻYCIA

Miasto wysokiej jakości codziennego życia ogółu mieszkańców, bez gett wykluczenia,
biedy i zdegradowanych dzielnic, gdzie chce się żyć, więc ludzi przybywa, nie jak teraz
(prognoza ––> ok. 490 tys. mieszkańców w 2030 r., obecnie ok. 554 tys.).

Takie miasto to przede wszystkim:

A. DOBRA PRACA
Nominalnie w Poznaniu jest najniższe bezrobocie, co na pozór czyni Poznań miastem atrakcyjnym pod względem pracy. Naprawdę to maskuje problemy z pracą takie jak: nadmiar umów śmieciowych, pracy dorywczej i tymczasowej, fikcyjnego samozatrudnienia, niskie płace, szara strefa, emigracja za pracą. Nasz punkt wyjścia zmiany na lepsze to nowa polityka wobec pracy w miejskim sektorze publicznym – przestrzeganie i egzekwowanie przyzwoitych warunków pracy finansowanej ze środków publicznych.

B. MIESZKANIA DOSTĘPNE
Samodzielny dach nad głową dostępny jest przez zakup na kredyt drogiego mieszkania u dewelopera lub najem komercyjny. Stać na to mniejszość, więc najliczniejsi mieszkańcy z ekonomicznego„środka”, którym nie przysługuje lokal socjalny, mieszkają „kątem” lub w ciasnocie. Przyczyna to komercjalizacja mieszkalnictwa – mieszkanie jest towarem, sprawą „prywatną”. Miasto musi wreszcie zaangażować się w zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych poznaniaków – przez budowę mieszkań komunalnych na wynajem, wsparcie renowacji mieszkań w kamienicach, małych spółdzielni i indywidualnych inwestorów.

C. SPRAWNY TRANSPORT – zrównoważony
Rozciąganie się miasta poza granice (zamieszkanie, zatrudnienie i wielki handel na peryferiach i pod miastem) wymusza więcej dłuższych dojazdów. Dominują dojazdy samochodowe, samoblokujące się i ekologicznie toksyczne: więcej samochodów ––> większe zatory ––> więcej pieniędzy na szersze drogi ––> więcej przejazdów samochodami. W Poznaniu jest za dużo samochodów! Stawiamy konsekwentnie na sprawną alternatywę w postaci transportu tramwajowego, rowerowego i pieszego (zwłaszcza w Śródmieściu) oraz kolei aglomeracyjnej, żeby spowodować, aby było mniej samochodów i mniej potrzeby jeżdżenia nimi (m.in. wizja miasta zwartego).

D. ZDROWE ŚRODOWISKO
Sprzyjające komfortowi życia walory zdrowego środowiska widoczne są najlepiej na tle miejsc znanych jako toksyczne: zadymionego i zapylonego (kiedyś?) G. Śląska, przygniecionego smogiem Krakowa, cuchnących rzek-ścieków, itd. Chcemy doprowadzić do przestrzegania standardów ekologicznych, przede wszystkim hałasu i zapylenia, recyklingu odpadów i czystości jezior. I zmierzać do realizacji zaktualizowanej idei miasta-ogrodu, przez ochronę klinów zieleni i rozwijanie obszarów zieleni.

E. USŁUGI PUBLICZNE
Usługi publiczne mają pozostać publiczne, nieskomercjalizowane (niesprywatyzowane), powszechnie dostępne (potrzebującym) i dzięki dobremu zarządzaniu mieć przyzwoitą jakość, i nie mogą generować zbędnych kosztów, kiedy są np. „obok” faktycznych potrzeb. Chodzi o edukację, opiekę społeczną, zdrowie, masowy sport i rekreację, kulturę, komunikację publiczną i infrastrukturę, bezpieczeństwo.

 

I podstawowe WARUNKI, bezpośrednie i pośrednie, o które zadbamy, by powyższe mogło mieć miejsce:
● Demokracja miejska, włączającą na codzień ogół mieszkańców w realne współdecydowanie o swoim mieście i jego sprawach, a nie tylko fasadowo lub w sprawach małej wagi.
● Poznań miastem otwartym, które przezwycięża tradycję mentalną Festung Posen, by rozwijała się kreatywność i atrakcyjne więzi społeczne i międzyludzkie, zwłaszcza z przybyszami, służące współpracy.
● Racjonalny budżet i zadłużenie – ograniczone środki wymuszają zadbanie o ich źródło, czyli wzrost liczby mieszkańców i firm w mieście, oraz to, by z sensem pieniądze wydawać, z udziałem mieszkańców.
● Ład przestrzenny, którego dramatyczny brak bierze się z dążenia do komercjalizacji i prywatyzacji przestrzeni i uderza w każdą dziedzinę życia, w tym generując rozpełzanie się miasta poza jego granice.
● Odrodzenie Śródmieścia, historycznego serca miasta, które powinno być koncentratem atrakcyjnej, magnetyzującej miejskości, wbrew tendencji do opuszczania go, dramatycznym procesom suburbanizacji.
● Miasto w zgodzie z estetyką, symbolem jej braku jest dziki zalew reklam w przestrzeni publicznej.
● Warta przywrócona miastu – w wymiarze gospodarczym, rekreacyjnym, architektonicznym.
● Średni i drobny handel i usługi, zagrożony przez globalne sieci, wielki handel i brak wsparcia władz.